Συνεντεύξεις

Αν νομίζεται ότι ο Μιχάλης είναι ένας απόμακρος superstar, τότε δεν έχετε ιδέα περί τίνος πρόκειται. Επειδή ο Μιχάλης μπορεί όντως να είναι ένας superstar, μπορεί τα τραγούδια του να ακούγονται παντού, οι δίσκοι του να πουλάνε τρελά, οι συναυλίες του να γίνονται sold out και τα ρεφρέν του να είναι ringtone σε αμέτρητα κινητά, πέρα όμως από όλα αυτά, ο Χατζηγιάννης είναι απλά ο Μιχάλης. Ένας 28χρονος που πάει στο Καραϊσκάκη να δει τον Ολυμπιακό Πειραιώς, που θα έρθει να ψηφίσει στις επικείμενες προεδρικές εκλογές, που γουστάρει να παίζει playstation και που θέλει πλάι του μια γυναίκα με αρχές. Έχει επίσης ένα εκπληκτικό χιούμορ. Αυτός, ο αληθινός Μιχάλης, ξεδιπλώνεται μέσα από δώδεκα κεφάλαια.

1.Όπου βρίσκομαι μέσα σε ένα ταξί και πηγαίνω στο VOX...
Η ώρα είναι 20:10 και συμπτωματικά στο ραδιόφωνο παίζει το «Πιο πολύ». «Καλά κοπελιά και τι θα κάνεις στο VOX από τόσο νωρίς, ακόμα δεν θα ανοίξανε». ‘Με περιμένει ο Μιχάλης για μια συνέντευξη’. «Αλήθεια? Πάντως μπήκε μια φορά στο ταξί μου και μου έκανε μεγάλη εντύπωση. Είναι πολύ απλό παιδί, πολύ συνηθισμένος ρε παιδί μου κι ας είναι η πρώτη φίρμα»

2.Όπου τα λόγια του κ.Μάκη (του ταξιτζή) επιβεβαιώνονται...

Ανεβαίνω μια σκάλα που οδηγεί στο καμαρίνι του. Η πόρτα είναι ανοικτή και διστάζω να μπω. Έρχεται μέχρι τη πόρτα και με υποδέχεται. «Περάστε καλώς ήρθατε, είμαι ο Μιχάλης». Φοράει ένα φοβερό jean και η κολόνιά του είναι πολύ γνωστή, πολύ χαρακτηριστική, αν και δεν μπορώ να προσδιορίσω ποια είναι. Λέω να τον ρωτήσω όταν σπάσει ο πάγος, μα τελικά το ξεχνάω. «Να μιλάμε στον ενικό?, ρωτάω δειλά. «Βεβαίως! Αν θέλεις να μιλούμε τζιαι στα κυπριακά». «Α, ενόμιζα ότι πλέον εν τα μιλάς πολλά». «Όι καλέ, μιλώ τα. Τζιαι κυπριακά μιλώ, τζιαι Λευκωσιάτικα, τζιαι ότι θέλεις!».

3.Όπου παραλίγο να βγούμε συγγενείς......

Η συζήτηση αρχίζει από το γεγονός ότι είναι συνομίληκοι, Μιλάμε για το που τελειώσαμε το σχολείο ο καθένας και ανακαλύπτουμε κοινούς γνωστούς, Ήταν συμμαθητής με μια εξαδέλφη μου. Επίσης του λέω ότι ο πατέρας του (ο οποίος εργάζεται σε μια εργοληπτική εταιρεία)μεσολάβησε για να αγοράσω ένα διαμέρισμα πριν λίγα χρόνια. «Και που είναι το διαμέρισμά σου» ρωτά. Του εξηγώ. «Α δηλαδή μένεις σε εκείνη τη ροζ πολυκατοικία?» Μένω κόκαλο. Όταν συνέρχομαι του λέω πως ψάχνω να πουλήσω το διαμέρισμα στη ροζ πολυκατοικία. «Ε τότε αν χρειαστεί να τηλεφωνήσεις του παπά μου να σε βοηθήσει να το πουλήσεις». Μένω ξανά κόκαλο.


4.Όπου με ενημερώνει ότι περνά την καλύτερή του φάση...

«Διανύω μια πολύ ωραία περίοδο και όσα μου έχουν συμβεί τα τελευταία χρόνια, με κάνουν ιδιαίτερα χαρούμενο. Από τότε που πρωτοπάτησα το πόδι μου στην Αθήνα, έχουν μεσολαβήσει πολύ όμορφα περιστατικά, όπως βεβαίως και κάποιες δύσκολες στιγμές, οι οποίες έπαιξαν τον δικό τους ρόλο